Een korte omschrijving van deze film kan luiden: een team bankovervallers pleegt de ene na de andere overval en ontsnapt steeds in snelle auto’s. Elke scene wordt begeleid door en is gemonteerd op een pop song. Voor liefhebbers van dit genre én  muziekliefhebbers lijkt er dan weinig mis te kunnen gaan. Dat gaat er ook niet echt, behalve natuurlijk die ene, onvermijdelijke, allerlaatste overval. Maar toch… Het is allemaal heel slim gemaakt en er zijn vele impliciete of expliciete verwijzingen naar talloze andere films uit het genre, zoals Heat, Drive, Hell Or High Water, Bonnie And Clyde, The Fast And The Furious etc. etc. Probleem is echter dat dat vaak nogal afleidt en gedachten doet rijzen als: “Goh, was die eigenlijk niet nog een stuk beter? Wordt het geen tijd die ook weer eens te zien?” Net zoals een muzikale potpourri de behoefte kan oproepen liever de originelen nog eens te willen horen. Regisseur Edgar Wright maakte eerder onder andere al twee “spoofs”;  Shaun Of The Dead over zombies en de “police buddy movie” Hot Fuzz. Daar is de verwijzing naar andere films deel van de lol, maar hier werkt het toch wat averechts. Daarnaast is Ansel Elgort in de titelrol nou niet bepaald een spannende acteur. Een beetje een watje eigenlijk. Gelukkig is  Kevin Spacey er hier nog niet uit geknipt. Jammer dat hij er als acteur zo’n zootje van heeft genaakt door anderen te intimideren en de kans groot is dat hij nooit meer een nieuwe rol zal krijgen, want hij laat hier weer eens zien een heerlijke schurk neer te kunnen zetten. Zie voor meer info op theguardian.com en op de IMDB.