Nadat hij dat al eerder deed in Rundskop en De Rouille et d’Os speelt Matthias Schoenaerts opnieuw een soort ongeleid projectiel. Een Oerkracht. Een man die doet wat hij doet, maar vaak niet precies weet waarom. Wel een man met een heel klein hartje dat in principe op de goede plek zit. Hij ontmoet een pittige dame (Adèle Exarchopoulos) die zich uitleeft als autocoureur in een Porsche. De film die volgt is een soort Love Story, maar dan wel volgepompt met testosteron en oestrogeen. Dat alles tegen de achtergrond van de activiteiten van een bende als die van Nijvel. Daarmee lijkt het soms ook een Belgische variant op de genre klassieker Heat. Een niet honderd procent geslaagde maar zeker interessante film. Zie voor meer info op cinema.nl en op de IMDB.

Blade Runner uit 1982 van Ridley Scott is een absolute klassieker. Samen met 2001: A Space Odyssey van Stanley Kubrick is het misschien wel de meest invloedrijke Science Fiction film. Vele andere regisseurs, maar ook makers van videoclips en commercials zijn door de film geïnspireerd. Zitten we dan op een vervolg te wachten? Niet echt dus. Maar als het dan toch moet, is dit een zeer adequate sequel, die met ruim 2,5 uur wel wat aan de lange kant is. Het thema is wederom het onderscheid tussen echte mensen en replicanten. Ryan Gosling is een blade runner anno 2049, maar zijn voorganger Harrison Ford is in een bijrol ook weer van de partij. De vormgeving is nog duisterder dan die van het origineel en er zijn ook invloeden van films uit de periode daarna, zoals de Mad Max en de Terminator films. Zelfs is er voor de echte filmliefhebber een verwijzing naar Citizen Kane te zien. Zie voor meer info op volkskrant.nl en op de IMDB.