Gezien: ‘A Most Wanted Man’. Fraaie spionagethriller van Anton Corbijn naar een boek van John le Carré. Het ‘ouderwetse’ gevoel van een verhaal uit de koude oorlog, maar nu tegen de achtergrond van moslim terrorisme, gesitueerd in Hamburg. Philip Seymour Hoffman schittert in één van zijn laatste rollen als een vermoeide Duitse spion. Zeer sfeervolle film, maar op de een of andere manier toch niet helemaal overtuigend. Misschien door wat onduidelijkheden in het plot. Of misschien door bijvoorbeeld Willem Dafoe in een belangrijke rol als bankdirecteur. Na alle vreemde (maar mooie) rollen die hij in zijn carrière heeft gespeeld, had ik wat moeite me hem nu als bankier voor te stellen…. Wel opvallend trouwens: in de film spreekt iedereen, van welke nationaliteit dan ook, netjes Engels, al dan niet met een vreemd accent. In de jaren ’60, ’70 en ’80 was dat gebruikelijk. (In series als Star Trek spraken zelfs alle wezens in het hele universum gewoon Engels.) Maar ik dacht dat we tegenwoordig toch wel in een tijd leefden dat personages gewoon hun eigen taal konden spreken (Duits, Engels, Tsjetjeens, Arabisch).