Ook gezien: ‘Deux Jours, Une Nuit’ van Jean-Pierre en Luc Dardenne. De hoofdpersoon (een heel bescheiden rol van de Franse superster Marion Cotillard) vecht voor haar baan, nadat haar baas zijn werknemers de keuze heeft gesteld tussen ofwel haar ontslag en een bonus voor iedereen, ofwel het behoud van haar baan. Onderhoudende film, maar verder is er niet zo heel veel over te melden. Een gemiddeld exemplaar in het fraaie oeuvre van de Waalse broers.
Alle berichten van admin
Spion
Gezien: ‘A Most Wanted Man’. Fraaie spionagethriller van Anton Corbijn naar een boek van John le Carré. Het ‘ouderwetse’ gevoel van een verhaal uit de koude oorlog, maar nu tegen de achtergrond van moslim terrorisme, gesitueerd in Hamburg. Philip Seymour Hoffman schittert in één van zijn laatste rollen als een vermoeide Duitse spion. Zeer sfeervolle film, maar op de een of andere manier toch niet helemaal overtuigend. Misschien door wat onduidelijkheden in het plot. Of misschien door bijvoorbeeld Willem Dafoe in een belangrijke rol als bankdirecteur. Na alle vreemde (maar mooie) rollen die hij in zijn carrière heeft gespeeld, had ik wat moeite me hem nu als bankier voor te stellen…. Wel opvallend trouwens: in de film spreekt iedereen, van welke nationaliteit dan ook, netjes Engels, al dan niet met een vreemd accent. In de jaren ’60, ’70 en ’80 was dat gebruikelijk. (In series als Star Trek spraken zelfs alle wezens in het hele universum gewoon Engels.) Maar ik dacht dat we tegenwoordig toch wel in een tijd leefden dat personages gewoon hun eigen taal konden spreken (Duits, Engels, Tsjetjeens, Arabisch).
Diner
Tijdens mijn vakantie ook nog een ander boek gelezen: ‘Het Diner’ van Herman Koch. OK, dat is alweer een jaar of 5 oud, maar zeker de moeite waard. Twee echtparen spreken af in een restaurant om tijdens het diner het een en ander te bespreken. Hun zoons hebben iets zeer ernstigs uitgehaald. Het hele verhaal wordt door de ‘ik’ persoon verteld, met veel beschouwingen van hem. Gaandeweg rijst echter de vraag hoe betrouwbaar deze verteller is. Het boek was een enorm succes en al snel waren er plannen voor verfilmingen. Dat heeft inmiddels een Nederlandse en een Italiaanse versie opgeleverd. Beide niet bepaald overtuigend. De vraag rijst dan ook: is dit boek wel verfilmbaar? Er schijnt ook een Amerikaanse versie aan te komen. We houden ons hart nu vast wat Hollywood hier van gaat maken…
Nieuwe ploeg?
Er gaan hardnekkige geruchten over een nieuwe ploeg in het internationale wielerpeloton. Het zou gaan om een formatie gesponsord door een gerenommeerd Frans chateau onder de naam ChateauRosans.com. Van het shirt is inmiddels een foto uitgelekt, waarop het te drogen hangt na een geheime testrit op een geheime locatie ergens in Frankrijk. Het enige wat verder duidelijk lijkt, is dat de ploeg voornamelijk Nederlandse renners wil aantrekken, en dan met name klimmers. Dit als tegenwicht tegen die andere Nederlandse ploeg die zich vooral richt op sprinters.
Vuelta
Afgelopen weekend teruggekomen van vakantie, volg ik nu natuurlijk de Vuelta weer. Elke grote ronde is leuk om te volgen. Maar ik wist al snel: de Vuelta is niet echt mijn ronde. Alles blinkt uit in lelijkheid. Het vaak kale landschap (al was de waaieretappe van afgelopen zaterdag er natuurlijk eentje uit het boekje). De bergen, die vaak nauwelijks echte bergen zijn. Die plaatsen met oerlelijke nieuwbouw. Die lelijke truien (rode leiderstrui, die andere met die blauwe vissen of bollen of wat zijn het, waarvan ik ook even kwijt ben van welk klassement hij is). En last but not least: dat podium!!! Lees verder Vuelta
Ventoux
Tijdens mijn vakantie het boek `Ventoux` van Bert Wagendorp gelezen. Geen meesterwerk maar toch zeer onderhoudend, zeker voor fietsliefhebbers, al hoef je dat niet te zijn om het boek te waarderen. In het boek wordt een paar keer gerefereerd aan dé klassieke roman over fietsen in de Nederlandse literatuur: `De Renner` van Tim Krabbé. Daar haalt dit boek het echt niet bij! Overigens blijkt het boek te zijn voortgekomen uit het script voor een film waarvoor op dit moment de opnames plaatsvinden. Het schijnt dat dat een `feelgood` film moet worden. Wat dat betreft houd ik mijn hart een beetje vast: weinig van mijn favoriete films kun je dat predicaat geven.
Tour
Ik word er altijd erg melancholiek van wamneer de Tour de France is afgelopen. Het is net alsof je een geliefde, met wie je drie zeer aangename weken hebt gehad, pas over een jaar weer zult zien. Maar het was weer een prachtige Tour dit jaar, al liep alles compleet anders dan iedereen verwacht had door het uitvallen van de grote favorieten als Froome en Contador. De gele trui (Nibali) lag al vrij snel vast, maar nu kregen wel andere renners ineens een kans. Er ontstond strijd op verschillende fronten, o.a. voor beste jongere, beste Fransman, beste klimmer, en niet te vergeten een soort zich herhalend haasje over tussen Mollema en Ten Dam. Lees verder Tour