Een bejaarde, dementerende man is er van overtuigd dat hij nog heel goed voor zichzelf kan zorgen. Zijn dochter, die wel beter weet, probeert hem zo goed mogelijk te helpen. Vrijwel alles wordt verteld vanuit het perspectief van de man. Dat levert een soms wat lastig te volgen vertelling op. Dat moet de constante verwarring in zijn hoofd illustreren. De man wordt gespleed door Anthony Hopkins, een groot en gerespecteerd acteur natuurlijk. Hier maakt hij zich echter geregeld schuldig aan overacting en mooi weer spelen. Dat is ook het probleem van de hele film: het is een poging een zwaar onderwerp behapbaar te behandelen. Daardoor zit er vaak een irritant soort feelgood sausje overheen. Er zijn weinig scherpe randjes. Het enigszins vergelijkbare Amour van Michael Haneke is vele malen beter. Zie voor meer info op filmkrant.nl en op de IMDB.

Ron is een onlangs gepensioneerde politieman die een goed band heeft met het gezin van zijn zoon. Wanneer één van de twee dochters op een dag ineens niet thuis komt, geven ze haar als vermist op bij de politie. Die starten een grootscheeps onderzoek. Toch vinden Ron en de andere leden van het gezin dat er niet genoeg gedaan wordt. Daarom start Ron, tegen alle regels in, zijn eigen onderzoek. Al snel lijkt hij resultaat te boeken. Maar zit hij wel op het juiste spoor? Raymond Thiry in de hoofdrol is een acteur naar wie het altijd de moeite waard is om te kijken. Daardoor wordt deze (tele)film net boven het gemiddelde uit getild. Zie voor meer info op filmkrant.nl en op de IMDB.