Deze verfilming van een boek van Philip Roth is het regiedebuut van acteur Ewan McGregor. Het is het verhaal van een Joods middenklasse gezin dat een kleine fabriek exploiteert in de jaren 50 en vooral 60 van de vorige eeuw. Wanneer de dochter radicaliseert, zich aansluit bij hippies en activisten en zelfs bij aanslagen betrokken raakt, begint het gezin langzamerhand uit elkaar te vallen. Het is een typische Hollywood film. Fraai vormgegeven en met geregeld luid aanzwellende muziek. Niets mis mee, maar ook weinig verrassend en vaak een tikje braaf. En McGregor zelf in de hoofdrol is prima als vader die bezorgd is over zijn dochter, maar minder overtuigend als telg uit een Joodse familie. Misschien heeft hij met én de regie én de hoofdrol in zijn eerste eigen film toch wal veel hooi op zijn vork genomen. Zie voor meer info op Cinema.nl en op de IMDB.

Regisseur Ken Loach (gespecialiseerd in sociaal realistische films) heeft hier op de van hem bekende wijze een pamflet gemaakt. En dat heeft gewerkt, want de film heeft in Engeland heel wat discussie losgemaakt. Een bouwvakker/ timmerman (een mooie rol van Dave Johns) krijgt een hartaanval en mag daarna van de doktoren niet meer werken. Komt hij nu in de ziektewet, heeft hij recht op WW of op bijstand? Hij wordt door de instanties van het kastje naar de muur gestuurd en uiteindelijk vermalen door de ambtelijke molens. Gelukkig ontmoet hij nog een aantal lotgenoten die hem proberen te helpen. Sommige ontwikkelingen zie je al van mijlen ver aankomen. En af en toe ligt alle ellende die Daniel overkomt er wel wat dik bovenop en dringt Loach de kijker daardoor wel erg zijn visie op. In vergelijking daarmee laten de Belgische gebroeders Dardenne, die met hun films vaak vergelijkbare thema’s behandelen, de kijker meestal wat meer ruimte voor eigen interpretatie. Zie voor meer info op Filmkrant.nl en op de IMDB.